Pielgrzymka zawsze była ważnym wydarzeniem w życiu chrześcijan, przybierając w kolejnych epokach różne formy kulturowe. Jest symbolem indywidualnej wędrówki człowieka wierzącego śladami Odkupiciela: jest praktyką czynnej ascezy i pokuty za ludzkie słabości, wyraża nieustanną czujność człowieka wobec własnej ułomności i przygotowuje go wewnętrznie do przemiany serca (Jan Paweł II, Incarnationis Mysterium).

Duchową stolicą Polski jest sanktuarium Matki Bożej w Częstochowie. Przybywają do niego liczni pielgrzymi z Polski i zagranicy. Jedną z popularnych form, jaka rozwinęła się w ostatnich latach są piesze pielgrzymki do Częstochowy organizowane z różnych zakątków Polski. Trwają one od kilku do kilkunastu dni. Pielgrzymi mają do pokonania niekiedy ok. 600 km. Od lat swój udział w pieszych pielgrzymkach zaznaczają salwatorianie. Prowadzą oni grupy w poszczególnych pielgrzymkach. Czuwają przy tym nad właściwym przygotowaniem i przebiegiem pielgrzymki, w czasie drogi głoszą konferencje i kazania, służą posługą sakramentalną. Od kilkunastu lat salwatorianie prowadzą grupy w czterech polskich pielgrzymkach zdążających do Częstochowy: z Warszawy, Wrocławia, Elbląga i Bielska-Białej. Polscy salwatorianie prowadzą również piesze pielgrzymki poza Polską: z Chicago do Merrillville - USA; z Great Meadows, NJ do Doylestown, PA - USA; z Brasławia do Budsławia - Białoruś; oraz śladami Założyciela Salwatorianów z Niemiec do Szwajcarii. Stało się już tradycją, że kontakt z uczestnikami pielgrzymki nie kończy się po dotarciu do celu. Po pielgrzymce są organizowane regularne spotkania formacyjne dla uczestników i nowych osób, chętnych do udziału w kolejnej pielgrzymce.

« wstecz